| Azumanga Daioh episode 14; "Ero-Ero" scene |
 |
One of the most funny scenes from Azumanga
Daioh, from episode 14.
I highly recommend the entire series. Go buy
it. Now.
Copyright by Kiyohiko Azuma and J.C. Staff
Co., Ltd. (in Japan) and A.D. Vision Films
(in the United States).
FAIR USE CLAIMS:
Purpose:
- This video is promotional material for the
original series.
- This video is used for a non-profit,
non-commercial purpose with complete lack of
commercial gain.
Amount and subtantiality:
- This video is an insignificant part of the
original series or the original episode.
- This video is of lower resolution and
quality than the original series or the
original episode.
- This video is not a substitute, or market
replacement of the original series or the
original episode.
Effect upon original work's value:
- This video does not infringe the copyright
owner's ability to commercially exploit the
original series or the original episode.
- Such widespread uses as this would not
harm the potential market for the original
series or the original episode.
- This video does not inhibit the sales of
the original series or the original episode.
- This video does not inhibit the profits
generated by the original series or the
original episode.
The burden of proof lies on the copyright
owner to show the possible copyright
infringement, since (a) it does not hurt the
market of the original series or the original
episode (b) it is used for non-profit,
non-commercial purposes (c) it is not a
substitute, or market replacement of the
original series or the original episode
Tags : azumanga daioh ero ero-ero best scene funny ecchi hentai adult relationship anime |
|
Affichage : 72691
Durée : 199 s |
| Završna scena iz Ere s onoga svijeta - Jakov Gotovac |
 |
Završna scena iz Ere s onoga svijeta - Jakov
Gotovac
ERO S ONOGA SVIJETA
1. čin
Na gumnu bogatog Markova doma Đula s
prijateljicama komuša kukuruz, snatreći o
nepoznatom dragom, koji joj od nekog vremena
šalje darove, ali se sam ne pojavljuje pred
njom. Odjednom sa stoga stijena, kao s neba,
pada među njih veseo i lijep momak, gologlav
i odrpan. Udvara Đuli i priča zatim
nevjerojatnu priču: da je Ero s onoga
svijeta i da je taman pao s oblaka među
njih. Na pitanja žena i djevojaka izručuje
im pozdrave njihovih pokojnika, a i Đuli
priča o njezinoj pokojnoj majci, koja će
joj uskoro poslati dragog. Nailazi zla
maćeha Doma i rastjeruje djevojke, Đulu
grdi i opterećuje poslom. Mića joj želi
pomoći, no Doma i njemu prijeti, dok je
Mića ne podsjeti da joj na ognjištu kipi
čorba, na što ona ljutito odlazi. Mića se
odaje Đuli kao neznani dragi koji joj je
slao poklone i ona ga zavoli, makar izgleda
kao siromah i beskućnik. Dogovore se za
sastanak pokraj seoskog mlina. Uto se vraća
kući bahati gazda Marko sa svojim momcima.
Prepire se s Mićom i tjera ga od svog praga
kao golaća i bezgaćnjaka. No ero ne
dospijeva otići. Tek što je Marko zamakao
za kuću, dozivlje ga potajno Doma. Čula je
da je upravo sišao s onoga svijeta i
ispituje ga o svom pokojnom prvom mužu
Matiji. Videći da je ona povjerovala priči,
Mića joj nabaja kako pokojni Matija nema ni
novčića na nebu, gdje se sve mora plaćati
kao i na zemlji; rasplakavši se, Doma mu
hitro donese svu Markovu bogatu ušteđevinu
da je ponese u nebo njezinu Matiji. Ero to
dakako obeća i hitro zamakne u selo. Izlazi
iz kuće Marko i nalazi Domu gdje plače. Ona
mu ispriča u kakvoj je ''stisci'' njezin
pokojni Matija i kako mu je po Eru poslala
sav njihov novac. Marko uzbuni selo i krene u
potjeru za lopovom.
2. čin
Mlinar Sima veselo pjeva u svome mlinu.
Dolaze žene sa žitom, a posljednja je Doma,
koja traži da se njezino žito prvo samelje.
Posvadivši se sa ženama ona zlostavlja
Đulu, koja je došla s njome, našto je Sima
izbaci iz mlina. Đula tuguje za pokojnom
majkom, a zatim sa ženama odlazi
zaboravivši zobnicu i torbu. Sima čisti
mlin, kad se izvana pjesmom oglasi Mića,
koji veselo pozdravlja mlinara. Ali izdaleka
se začuje topot konja: to Marko goni lopova.
No Sima pomisli kako Marko dolazi da mu se
osveti što je izbacio Domu i premire od
straha. Lukavi Mića mijenja s njime kaput i
šalje ga u goru, a sam se preruši u
mlinara, davši naišlom Marku krive upute.
Marko i njegovi momci otrče u goru za
mlinarom, a Mića ostane čuvajući --
Markova konja. Vraća se Đula po
zaboravljenu torbu i neće najprije ni da
sasluša Miću, smatrajući ga lopovom. No
njegove poštene riječi uvjere je u njegovu
ljubav i ona pristane da pobjegne s njime,
makar i nema nigdje ničega. On joj na to
obećava da će je odvesti majci u bogate
dvore. Čuje se hajka iz gore, pa Mića s
Đulom bježi na Markovu konju, ostavljajući
mu poruku po jednom čobančetu. Vraća se
Marko s momcima i uhvaćenim mlinarom, za
kojega misli da je u dosluhu s lopovom.
Nesporazum raščišćava Erova poruka Marku:
pozdravlja ga Ero s onoga svijeta, i na
njegovu konju s Đulom u krilu žuri natrag u
nebo! Marko je bijesan na upravo naišlu Domu
i na sebe sama, a sa Simom se miri i
sprijateljuje.
3. čin
Na seoskom sajmu Marko se svađa s Domom,
koja ga napokon ljutito napušta. Mlinar Sima
zaustavlja Marka i javlja mu da je Đulu
našao u trećemu selu iza brijega, gdje je
navodni Ero, zapravo Mića, bogat gazda. Oni
će toga dana doći također na proštenje.
Mića i Đula zaista i dolaze, te se nakon
kratkog rječkanja u kome Mića nadmudri
Marka svi pomire i povedu radosno kolo.
Nenad Turkalj: ''125 opera''
Ero the Joker, composed to the script of the
writer Milan Begović, is the only Croatian
opera performed abroad, chiefly in Germany.
Disguise exploit of a rich farmer, called
Mićo, who pretends to have come from the
other world in order to test the devotion and
nature of the girl he loves, is developed
through a rich sequence of funny situations
and actions. The opera is full of beautiful
folk songs that Gotovac incorporated in his
work with a skill of great artist. A fresh
and live stage life pulsates in the opera. In
it live people with human virtues and faults.
Deprived of pathos, full of sparkling satire,
this opera ranks among the best works of
Croatian opera literature.
SUPPORT CROATIAN CULTURE
http://www.croradio.net
Tags : croatia croatian hrvatska hrvati croats franjo tudman ivica fonti gotovina domovinski rat delponte icty dan drzavnosti |
|
Affichage : 17009
Durée : 388 s |
| A LENDA DE SAN ERO. (Versión Galega). |
 |
O Rei Afonso X cóntanos na Cantiga a Santa
María número 103 o milagre acontecido ao
nobre Ero, señor e despois abade do Mosteiro
de Armenteira. A lenda pertence ao ciclo
celta dos contos sobre o Paraíso,
conservados nas tradicións orais de
Bretaña, Cornualles, Gales, GALICIA e
Irlanda.
A lenda de San Ero de Armenteira relaciónase
tamén coas do abade Virila ( Navarra ) e o
monxe de Heisterbach. É un clásico
teolóxico dos goces da eternidade que tivo
unha ampla repercusión literaria no mundo
occidental, coma sucedeu no mosteiro
benedictino flamenco de Afflighem entre
1122-1195, ou coma en Francia, onde hai cara
a 1195 unha tradución do bispo de Paris, ou
reproducido tamén no ano 1212 por Jacobo de
la Vorágine.
*A LENDA DE SAN ERO :
Ero de Armenteira, nobre galego do século
XII, tivo certa noite un soño no que a Virxe
dicíalles tanto a el como á súa muller ,
coa que non tiña descendencia, que fundasen
un mosteiro, pra que así tivesen
descendencia espiritual. De xeito que o nobre
Ero, señor destas terras, aburrido das
intrigas e ruindades da vida mundana, decidiu
consagrarse á oración e penitencia no sacro
Monte Castrove e transformou un dos seus
pazos en mosteiro fundando o Mosteiro de
Armenteira, converténdose no seu abade.
Durante a súa longa estancia no mosteiro o
abade preguntábase a miúdo sobre cómo
sería o Paraíso e rogáballe
encarecidamente á Virxe que lle permitise
velo. Así pois, un día, paseando polos
bosques do redor do mosteiro, Ero quedou
cativado polo cantar dun ruiseñor e sentou a
descansar, quedándose durmido baixo as polas
dun carballo ao deixarse levar polo deleite
no arruio de tan fermoso canto.
Dando volta cara ao mosteiro, o abade tiña a
impresión de que aquel non era o camiño
polo que viñese, pero chegando ao cenobio, a
súa sorpresa foi máxima ao ve-lo seu antigo
mosteiro convertido nunha construción máis
moderna e grande, no que tamén había máis
monxes.
Aparvado e desconcertado, Ero dirixiuse cara
un monxe e expresoulle a súa confusión.
Armouse un gran desconcerto no mosteiro ata
que o monxe máis ancián, que escoitara
falar do vello abade Ero, chegou cun vetusto
libro de onde leu perante tódolos presentes
a seguinte historia:
"Santo Ero de Armenteira, nobre e piadoso
home, fundador e abade deste mosteiro, quen
nunca máis foi visto logo de saír a meditar
ao monte Castrove"
O vello abade comprendeu entón que mentres
se deixou compracer co canto do ruiseñor,
pasaran no mundo uns trescentos anos.
Satisfeito do milagre de Santa María ao
mostrarlle deste xeito o paraíso, San Ero
encomiou esta graza pra inmediatamente
falecer caendo aos pés dos sorprendidos
monxes.
Desde entón célebrase no campo do Mosteiro
de Armenteira a Festa de San Ero e a Romaría
das Cabezas en honra de Santa María. Nesta
multitudinaria romaría galega de acción de
grazas á Virxe das Cabezas, de propiedades
milagrosas pra sana-las migrañas e outras
doenzas craniais, obsérvase o seguinte:
- Procesión da imaxe polo atrio do templo do
mosteiro de Armenteira.
- É común ver aos asistentes portando sobre
as súas testas exvotos con forma de efixies.
- Os fieis presentan a súa devoción á
imaxe, unha Virxe lactante, figura pouco
común na iconografía relixiosa galega,
similar á Virxe do Leite de Riofrío
(Mondariz).
*O MOSTEIRO DE ARMENTEIRA.-
O mosteiro de Armenteira amosa o aire de
grandiosidade propio dos mosteiros
cistercienses de orixe medieval a pesar de
seres un dos máis modestos. A súa orixe
remóntase a 1.149 cando don Ero Armentariz
maila súa esposa, ao non ter descendencia,
deciden fundar un mosteiro dúplice no lugar
aproveitando unha igrexa prerrománica e as
súas dependencias. A esta fundación
engadíronselle importantes doazóns dos reis
Afonso VI e Fernando II así como as doutros
nobres da época. Aos poucos anos, en 1.162
incorpórase á Orde do Cister. Coma outros
cenobios cistercienses influíu de forma
decisiva na historia da comarca, sobre todo
no seu desenvolvemento agrícola. En 1.523
incorpórase á Congregación de Castela e
abandónase en 1.837 como consecuencia da
desamortización. A partir de entón comeza a
súa ruína ata que en 1.963, Carlos de Valle
Inclán, fillo do insigne escritor galego Don
Ramón Mª del Valle Inclán, funda a
Asociación de Amigos do Mosteiro de
Armenteira e comeza a súa restauración. En
1.989, unha comunidade de monxas de Alloz
(Navarra) restablece a vida cisterciense no
cenobio dedicándose á fabricación de
materiais e útiles litúrxicos. A partir de
1.990 a Xunta de Galicia inicia varias
actuacións, máis ou menos afortunadas, pra
a consolidación e restauración do recinto
monasterial.
**NOTE GIVES papigil. - This video is also
available in the Channel papigil with the
attached Text in English Language: "A
GALICIAN LEGEND:SAN ERO".
Tags : galicia galiza armenteira san ero lenda canto gregoriano luar na lubre |
|
Affichage : 54289
Durée : 301 s |
|
|
|
|
|
